Sanne & Melchior naar Lesbos
Sanne & Melchior naar Lesbos
Sanne & Melchior naar Lesbos
Netherlands, Netherlands
Maatschappij
Start geldinzamelactie
€8,035.00 66.96%
van €12,000.00
gesloten

Deel pagina via:

Sanne & Melchior gaan naar Lesbos.

Hi Allemaal. Wij zijn Sanne Vogel en Melchior Schimmel en we gaan van  11 tot 25 april naar Lesbos, waar al maanden gigantische stromen vluchtelingen uit gevaarlijke rubber bootjes stappen. We gaan daar heen om zoveel mogelijk te helpen, in de kampen, op de stranden. We gaan onze vrienden die daar al maanden projecten aan het opzetten zijn zoveel mogelijk ondersteunen. Zowel met onze werkkracht, als financieel. En bij dit laatste onderdeel hebben we jullie hulp nodig.

 Sanne:

'Er is niets zo erg als nooit meer naar je thuis kunnen.’ Zei de vader van een vriendin van mij jaren geleden. Ik was 25 en ik had er nooit over nagedacht. Ik wist dat hij een politieke vluchteling was en nooit meer terug naar zijn thuisland Iran zou kunnen. Ik had er nooit over nagedacht. Stel je voor dat ik nooit meer over de grachten zou kunnen fietsen, dat ik nooit meer mijn dagelijkse groentesapje bij de juicebar op de hoek kan bestellen, dat ik nooit meer mijn vaders arm om me heen zou voelen als ik het niet meer weet…Stel je voor.

Sindsdien hebben vluchtelingen me altijd bezig gehouden. Toen ik afgelopen zomer de eerste filmpjes van vluchtelingen op rubber boten zag, van hordes mensen wachtend bij landsgrenzen, verdrukt op perrons, in overvolle treinen, stoeten mensen die oneindige voettochten aflegde op zoek naar een veilige plek: voelde ik me onmachtig en verdrietig. Ik moest iets doen, maar ik kon niet naar Griekenland of Oost Europa omdat ik een film moest afmaken. Toen in September vluchtelingen bleken aan te komen op Amsterdam Centraal, heb ik daar een aantal weken ’s avonds tot in de nacht na het werk met een grote groep burgers avond na avond vluchtelingen opgevangen die uit de internationale treinen kwamen. Honderden gezichten, honderden verhalen. Ik ben bevriend geraakt meteen aantal vluchtelingen. Twee van mijn nieuwe Syrische vrienden hebben eentijdje bij mij gewoond en komen nog steeds af en toe logeren. De verhalen die ze mij vertellen over de situatie in Syrie, waar hun ouders en meer familie en vrienden nog verblijven zijn onmenselijk en hartverscheurend. Ze hebben allemaal soms nog dromen over die verschrikkelijke tocht op de rubberen boot naar Griekenland. Nu er nog meer gebombardeerd wordt in Syrie zullen er nog meer mensen noodgedwongen hun thuis moeten verlaten. Ik wil naar Lesbos om daar zoveel mogelijk mensen te helpen. Een aantal van mijn vrienden zitten daar al maanden en hebben daar ongelooflijk veel mooi werk verricht. Ik wil ze gaan ondersteunen waar het kan. Helpen in de kampen, op de stranden mensen uit de boten helpen, droge kleding verschaffen, maaltijden uitdelen. Overal waar handen nodig zijn gaan we helpen. Maar we willen ook ter plekke kijken wat er nodig is. Ik weet dat er momenteel een gebrek is aan mannen schoenen in maat 40 tot 43, maar voor hetzelfde geld is er in april een tekort aan Fleecedekens en daar willen we direct op kunnen inspelen door alles daar te kunnen aanschaffen. Helpen jullie ons mee?

 Melchior:

Mijn voornaamste reden om naar Lesbos te gaan is omdat ik weet dat het nog steeds een vrijwel onhoudbare situatie is. Honderden mensen per dag komen aan in boten, niet wetende hoe nu verder. Velen zijn getraumatiseerd en hebben enkel hun telefoon als bagage mee. Hun hoop zit letterlijk in hun schoenen, als ze die al hebben, en ik zal hun proberen zo goed mogelijk verder te helpen. Mijn hulp aan alle vluchtelingen zal bestaan uit het openstellen van mijn hart naar deze mensen toe, het uitsteken van mijn hand naar alle mensen die het nodig hebben, het verschaffen van kleding (droog en warm), eten of wat dan ook! Enkel het luisteren en praten met mensen doet vaak al veel goeds, maar met alleen onze liefde komen we er niet, we hebben geld nodig!


Wat gaan we concreet doen:

De eerste dag gaan we kijken hoe het eiland precies in elkaar zit, waar de hulpinstanties zitten, waar de kampen gevestigd zijn, waarde bootjes aankomen, waar de grote pont vertrekt(de doorreis van de vluchtelingen). We hebben ons met verschillende instanties verbonden die al maanden op Lesbos zitten en die het wiel hebben uitgevonden wat betreft de meest efficiënte manier van helpen. We zullen ook via hen aan het werk gaan. Het zal per dag verschillen, van kleding uitdelen in de kampen, helpen bij het uitdelen van maaltijden, onderkoelde mensen opwarmen die net van een bootje afstappen, tot vluchtelingen wegwijs maken over hoe nu verder, waar moeten ze zich registreren/ waar kunnen ze slapen, tot spelen met kinderen en een schouder zijn om even op te huilen. Door de ervaring met het opvangen van vluchtelingen op Centraal Station, weten we hoe belangrijk het is om naast praktische hulp ook emotionele hulp te verstrekken.

 

Wat gaan we doen moet het geld:

Ten eerste een auto rijden waarmee we heel Lesbos over kunnen, dus ook de ruigere gebieden waar je doorheen moet om bij bepaalde stukken te komen waar rubber boten aankomen. Deze auto gaan we altijd vol laden met basis behoeften: Warmte dekens, droge kleding, sokken, flessen water, dextro-energie, bananen, crackers, schoenen, luiers voor baby’s etc. Etc. Deze spullen zullen we op Lesbos zelf aanschaffen. De bewoners van Lesbos zijn ware helden, ze helpen de vluchtelingen waar ze kunnen terwijl Griekenland zelf niet in de meest gunstige financiële situatie zit en zulke grote stromen vluchtelingen niet echt bevorderlijk zijn voor het Toerisme op het eiland. We nemen zoveel mogelijk extra bagage mee in het vliegtuig. Maar er komen duizenden mensen aan op Lesbos dus we zullen steeds opnieuw voorraden moeten aanschaffen. Wat er nodig is op het eiland veranderd snel. In April wanneer wij gaan zal de zee rustiger zijn, dus is de kans groot dat er meer boten komen. Maar niemand weet nu nog wat er in April precies nodig gaat zijn naast de basis behoefte. Wij willen er zeker van zijn dat we genoeg financiële middelen hebben om zo goed mogelijk te kunnen helpen. De vluchtelingen die daar aankomen beginnen pas met hun reis. Ze hebben nog een enorme weg vol ellende voor zich liggen. Sommige mensen hebben genoeg geld bij zich om de weg goed af te leggen. Maar er zijn ook mensen die hun laatste bij elkaar geraapte geld hebben gebruikt om de mensensmokkelaar te betalen voor de rubberen boot. Een plaatsje op zo een ellendig bootje kost maar liefst 1200,- euro en het is de enige manier om naar het veilige Europa te komen. Als wij Syrische mensen tegen komen die eigenlijk niet in de financiële mogelijkheid zijn om hun weg naar veiligheid te vervolgen, willen we hun ook een financiële bijdrage kunnen geven, zodat ze onderweg in ieder geval geld hebben om te eten, om simkaarten te kopen waardoor ze via google maps hun route kunnen uitpluizen en in contact kunnen blijven met hun familie. Mochten we na ons verblijf nog geld over hebben, zullen we dit overdragen naar organisaties die daar allang zitten en die bijvoorbeeld de soepkeuken hebben waarmee ze duizenden warme maaltijden voor vluchtelingen kunnen maken.

 

Via Facebook, zullen we jullie op de hoogte houden van wat we meemaken.